"به سراغ من اگر می آیید
نرم و آهسته بیایید
مبادا که ترک بردارد
شیشه ی نازک تنهایی من"

سهراب سپهری

این نوشته تنها برخواسته از ذهن کنجکاو و علاقه تحلیلی من است تا یادم باشد کی، چگونه می اندیشیدم و هیچ اعتبار دیگری ندارد...

من کیم؟
شاید شاعرم
نه مطمین نیستم
قلم روح من، جز این کلمه عجیب، چیزی نمی نویسد:
《دیوانگی》
پس شاید نقاشم
نه، این هم نیستم
تخته شستی روح من، جز یک رنگ ندارد:
《شوریدگی》
پس لابد نوازنده ام
اینهم نه!
بر شستیهای پیانو روح من، جز یک نت نیست:
《دلبستگی》
پس چیم من؟
ذره بینی بر دلم می نهم
تا به مردم نشانش دهم

کیم من؟
- دلقک روح خودم!

"آلدو پالاتسسکی"

مندرد در رگانمحسرت در استخوانمچیزی نظیرِ آتش در جانم پیچید. سرتاسرِ وجودِ مرا گوییچیزی به هم فشردتا قطرهیی به تفتگیِ خورشیدجوشید از دو چشمم.از تلخیِ تم